Met nummer 446 (uitvergrote illustratie onderaan) werd in het oudst bekende Needse doopboek de naam genoteerd van Willem Sluiter. Zonder de transcriptie van Rob Stokkers zouden weinig mensen dit eruit op hebben kunnen maken. Links Peter Nieuwenhuis bij de oprichting van de naar dichter Sluiter genoemde stichting op 22 maart 2024.

Met de viering van vier eeuwen Willem Sluiter in aantocht komen bijzondere aspecten aan het licht. Bijvoorbeeld over de relatie tussen deze dichter en het voorgeslacht van Peter Nieuwenhuis, voorzitter van de Stichting Willem Sluiter.

Het bestuur van de Stichting Willem Sluiter bij het pad op Het Eiland aan de Berkel in Borculo waar het graag ter viering van vier eeuwen dichter Willem Sluiter in 2027 en als ode aan de rivier een glaskunstwerk laat plaatsen van Annemiek Punt. Van links naar rechts: Peter Nieuwenhuis, Eric Schutte en Arend Heideman. 

Aan rivier de Berkel die natuurlijker en mooier wordt gemaakt, kan in Berkelstad Borculo een passende ode worden gebracht. Met werk van glaskunstenaar en stadgenote Annemiek Punt, dat verwijst naar de belangrijkste Berkeldichter, Willem Sluiter. Bijna vierhonderd jaar geleden, op 22 maart 1627, werd hij geboren in Neede. Dit inspireerde de naar hem genoemde stichting tot het plan om over twee jaar vier eeuwen Sluiter te vieren met zo’n uniek kunstwerk naast het voetpad op Het Eiland aan de Berkel in Borculo.

Jan Hoitink met de bloemlezing uit het werk van Willem Sluiter, waarmee hij op zijn HBS-examen succes had.

Het werk van dichter Willem Sluiter hielp Jan Hoitink in 1956 aan een hoger cijfer voor Nederlands op het HBS-examen in Winterswijk. Deze oud-Eibergenaar en oud-directeur van de Heidemaatschappij, die al jaren in Hoog Keppel woont, geniet er nog van na. In een filmpje vol verhalen op dit informatiepunt (zie onderaan dit artikel) vertelt hij hierover.

Nathalie Schaap uit Zwolle en Ellen Tackenkamp uit Eibergen maakten op zaterdag 28 december 2024, de 351^e sterfdag van dichter Willem Sluiter, indruk met het zingen van zijn nachtegaallied in Academiehuis Grote Kerk Zwolle, waar hij is begraven. Dit muzikale gelegenheidsduo zong het lied op een nieuwe melodie, geïnspireerd op een compositie van Hendrik Andriessen. Hierbij de videobeelden en verwijzingen naar overige actuele artikelen op deze site (zie onder), die hier verband mee houden.

Sluiterbibliograaf Georg Hartong in december 2016 voor de boekenkast in zijn woning in Deventer.

Niemand wist zoveel van de vele verschillende bundels met werk van Willem Sluiter als bibliograaf Georg Hartong. Op 79-jarige leeftijd is hij op 6 december overleden. Enkele dagen hiervoor spraken we elkaar nog kort via de telefoon. Hoewel praten hem moeite kostte, was duidelijk te horen met hoeveel genoegen hij terugkeek op de Sluiterexpositie van een jaar geleden in de Vrije Universiteit Amsterdam.

Het informatiepunt Willem Sluiter kreeg een onverwachte uitnodiging (zie illustratie hierboven) uit Zuid-Afrika voor de presentatie, medio april, van De Kinderharp, Hallelujas & Afrika Nyimbo’s. Verborge liedereskatte in die NG Kerk argief 1824-2024 [Nyimbo’s = liedjes/Swahili]. De video van de presentatie (via link) en een fragment hieruit staan hieronder.

 Het gouden jubileum van het carillon in de toren van de Joriskerk in Borculo wordt gevierd met de toevoeging van twee liederen van dichter Willem Sluiter, over de leeuwerik en de nachtegaal. Ze worden beschouwd als zijn beste liederen. Voortaan zijn ze in de Berkelstad regelmatig te beluisteren, op zijn geboorte- en zijn sterfdatum, 22 maart en 28 december.

Willem Sluiters krachtige pleidooi voor matigheid in Eensaem Huis- en Winter-Leven.

Scherp sprak Willem Sluiter zich uit voor een sobere levensstijl. Anoniem haalden nog in 2012 stevige dichtregels van hem het tijdschrift Onze Taal (jaargang 81, nummer 4, pagina 83): Ik heb genoeg / waartoe de rest / ik wil gevoed zijn / niet gemest. Helaas wist bij dit blad kennelijk niemand dat deze woorden uit de pen vloeiden van een enkele eeuwen zeer populaire dichter.

Nathalie Schaap en Ellen Tackenkamp maakten indruk in Zwolle met het zingen van Sluiters nachtegaallied op een nieuwe melodie.

De Achterhoekse dichter Willem Sluiter kreeg op zijn 351e sterfdag, zaterdag 28 december 2024, op bijzondere wijze extra aandacht. In Academiehuis Grote Kerk Zwolle klonk op meer dan één melodie zijn nachtegaallied, schalde het als in een zomernacht door dit eeuwenoude gebouw, waar hij is begraven. Zo is op culturele wijze omlijst dat de door beeldhouwer Anton ter Braak vervaardigde plaquette van hem hier weer aan de muur hangt. Vanwege een grote restauratie aan het gebouw moest het kunstwerk tijdelijk wijken.  ZIE OOK FOTO'S MENNO LEISTRA IN FILMPJE HIERONDER. 

Vogels zijn ook te zien op één van de bekende prenten van Jan Luyken in het werk van Willem Sluiter.

Met Ey! hoor eens, hoe de Nachtegael, …zinght…, begint een lied van dichter Willem Sluiter (1627-1673). Op zijn sterfdag, zaterdag 28 december, wordt het in Academiehuis Grote Kerk Zwolle op meer dan één melodie gezongen. Dit is te danken aan het recent ontdekken van jongere composities bij het werk van Sluiter, dat enkele eeuwen zeer populair was. Hiermee wordt de herplaatsing omlijst van de plaquette met Sluiters beeltenis, die er in dit pas gerestaureerde kerkgebouw aan herinnert, dat hij hier is begraven.