Op de tekening uit 1729 van Cornelis Pronk is het uurwerk uit 1681 te zien op de toren van Sluiters kerk in Eibergen. Hierdoor waren inwoners voor de tijd niet langer aangewezen op de nachtwaker, die elk uur Sluiters lied aan kon heffen. In historische publicaties wordt hij veelal klepperman genoemd, vanwege zijn ratel, zoals te zien op een prent in kranten uit 1937.

De titel Eybergsche Nacht-wake was in het Zuid-Hollandse dorp Woubrugge geen belemmering door de klepperman het gedicht van Willem Sluiter te laten zingen. De naam van de dichter ontbrak en de titel erboven was ook anders: Woubrugse Nacht-wake. Dit Sluiterlied reikte ver, verwierf nationale bekendheid en stond drie eeuwen later nog in literaire bundels, schreef E.H. Wesselink eerder al in Geschiedenis van de oude St. Mattheus van Eibergen.

Links het portret Elegante man van Gerard ter Borch de Jongere (uit The Leiden Collection) en rechts het portret dat Pieter van Anraadt schilderde van Willem Sluiter.

In museum H’ART (voor Amsterdammers nog steeds De Hermitage) is tot 25 augustus 2025 een prachtige tentoonstelling Van Rembrandt tot Vermeer, meesterwerken van The Leiden Collectionte zien met veel portretten van Rembrandt. Er hangt ook een en ander van kundige en bijna even beroemde collega’s en leerlingen als Govert Flinck, Frans Hals, Jan Lievens, Gerard Dou, Frans van Mieris, Gabriel Metsu en nog wat onbekenden waar geen straat naar is genoemd. De ene, piepkleine Vermeer staat vooral als lokaas in de titel, maar is wel heel mooi.

Met een duurzame dialoog onder de Sluiterboom naast ’t Stieltjen in Haarlo – zie hierboven het filmpje hiervan – treden Peter Nieuwenhuis (voorzitter Historische Vereniging Borculo en Stichting Willem Sluiter) en Arie Ravesloot (voorzitter Historische Kring Eibergen en stichting voor Willem Sluiter Prijs) in de voetsporen van dichter Willem Sluiter. Rondom de boom, die in 2008 geplaatst is ter herinnering aan de linde waaronder dominee Sluiter uit Eibergen vaak lang sprak met zijn vriend en collega Magnus Umbgrove uit Borculo.

Met nummer 446 (uitvergrote illustratie onderaan) werd in het oudst bekende Needse doopboek de naam genoteerd van Willem Sluiter. Zonder de transcriptie van Rob Stokkers zouden weinig mensen dit eruit op hebben kunnen maken. Links Peter Nieuwenhuis bij de oprichting van de naar dichter Sluiter genoemde stichting op 22 maart 2024.

Met de viering van vier eeuwen Willem Sluiter in aantocht komen bijzondere aspecten aan het licht. Bijvoorbeeld over de relatie tussen deze dichter en het voorgeslacht van Peter Nieuwenhuis, voorzitter van de Stichting Willem Sluiter.

Het bestuur van de Stichting Willem Sluiter bij het pad op Het Eiland aan de Berkel in Borculo waar het graag ter viering van vier eeuwen dichter Willem Sluiter in 2027 en als ode aan de rivier een glaskunstwerk laat plaatsen van Annemiek Punt. Van links naar rechts: Peter Nieuwenhuis, Eric Schutte en Arend Heideman. 

Aan rivier de Berkel die natuurlijker en mooier wordt gemaakt, kan in Berkelstad Borculo een passende ode worden gebracht. Met werk van glaskunstenaar en stadgenote Annemiek Punt, dat verwijst naar de belangrijkste Berkeldichter, Willem Sluiter. Bijna vierhonderd jaar geleden, op 22 maart 1627, werd hij geboren in Neede. Dit inspireerde de naar hem genoemde stichting tot het plan om over twee jaar vier eeuwen Sluiter te vieren met zo’n uniek kunstwerk naast het voetpad op Het Eiland aan de Berkel in Borculo.

Menno van Bree (links) met zijn tweede kopie van het portret van Willem Sluiter, nu in het bezit van verre nazaat Peter Sluiter. Rechts zijn inzending Vrijheid voor de Achterhoekse Kunstprijs, met rechtsonder zijn Sluitertje.

Kunst- en huisschilder Menno van Bree uit Borculo heeft na het kopiëren van het portret van dichter Willem Sluiter diens silhouet op bijzondere wijze opgevoerd in een nieuw schilderij, dat hij heeft ingezonden voor de Achterhoekse Kunstprijs. Vorig jaar schilderde hij het silhouetje al eens met bladgoud op een deur. Nu is het onderdeel van zijn signatuur op zijn inzending.

De Stichting Willem Sluiter heeft zich afgelopen week op allerlei plekken gepresenteerd met een folder (zie Stichting presenteert zich met eigen folder). Een zeer geïnteresseerde bezoeker van Academiehuis Grote Kerk in Zwolle, met een Braziliaanse achtergrond, nam hier net een kijkje bij de plaquette van Willem Sluiter toen er enkele foto’s werden gemaakt en poseerde graag met dit informatieve drukwerk. Zij was zo de eerste die het rechtstreeks van de stichting aangeboden kreeg.

Verre Sluiternazaat Hetta Versteeg-Schönfeld met Sluiteronderzoeker Arend Heideman en de zeldzame bundel met Sluiters handschrift.

Een topstuk onder de zeldzame handschriften van de enkele eeuwen zeer populaire dichter Willem Sluiter is geschonken aan de Stichting Willem Sluiter. Het is een vierregelig gedicht uit 1669 met zijn geliefde anagram Heer, sus lust my u will als handtekening, voorin de bundel Lof der Heilige Maagt Maria. Juist ontvangen nu de vorig jaar opgerichte stichting voor de viering van vier eeuwen Sluiter in 2027 plannen ontwikkelt rond de anagrammen, waarmee hij zich onderscheidde.

Het informatiepunt Willem Sluiter kreeg een onverwachte uitnodiging (zie illustratie hierboven) uit Zuid-Afrika voor de presentatie, medio april, van De Kinderharp, Hallelujas & Afrika Nyimbo’s. Verborge liedereskatte in die NG Kerk argief 1824-2024 [Nyimbo’s = liedjes/Swahili]. De video van de presentatie (via link) en een fragment hieruit staan hieronder.

 Het gouden jubileum van het carillon in de toren van de Joriskerk in Borculo wordt gevierd met de toevoeging van twee liederen van dichter Willem Sluiter, over de leeuwerik en de nachtegaal. Ze worden beschouwd als zijn beste liederen. Voortaan zijn ze in de Berkelstad regelmatig te beluisteren, op zijn geboorte- en zijn sterfdatum, 22 maart en 28 december.