Herman Schepers in 2013 bij de plaquette van Willem Sluiter in de Grote Kerk te Zwolle. (Foto: Maarten Zeehandelaar)

Museum de Scheper in Eibergen laat zaterdag 9 augustus het Herman Schepersjaar beginnen, genoemd naar zijn grondlegger, dan precies 90 jaar geleden geboren. Aan hem heeft het de grootste Sluitercollectie ter wereld te danken. Zonder deze indrukwekkende verzameling zou begin deze eeuw de herontdekking van Willem Sluiter en zijn werk moeilijker zijn geweest, nooit zoveel hebben opgeleverd. Het vormde een basis.

Prent Jacob Gole van de Amsterdamse dominee Gerardus Havicius, uitgegeven door Pieter van Opoeteren (zie https://id.rijksmuseum.nl/200795688) en het aan hem gerichte verzoek van Willem Sluiter uit het Rampjaar 1672.

Opnieuw is een zeldzaam handschrift van dichter Willem Sluiter toevertrouwd aan de naar hem genoemde stichting. Nazaat Hetta Versteeg-Schönfeld uit Dordrecht schonk het met resterende stukken uit haar Sluitercollectie, die kort daarvoor al voor het grootste deel werd overgedragen. Zie Topstuk handschriften van Willem Sluiter naar stichting.

Op de tekening uit 1729 van Cornelis Pronk is het uurwerk uit 1681 te zien op de toren van Sluiters kerk in Eibergen. Hierdoor waren inwoners voor de tijd niet langer aangewezen op de nachtwaker, die elk uur Sluiters lied aan kon heffen. In historische publicaties wordt hij veelal klepperman genoemd, vanwege zijn ratel, zoals te zien op een prent in kranten uit 1937.

De titel Eybergsche Nacht-wake was in het Zuid-Hollandse dorp Woubrugge geen belemmering door de klepperman het gedicht van Willem Sluiter te laten zingen. De naam van de dichter ontbrak en de titel erboven was ook anders: Woubrugse Nacht-wake. Dit Sluiterlied reikte ver, verwierf nationale bekendheid en stond drie eeuwen later nog in literaire bundels, schreef E.H. Wesselink eerder al in Geschiedenis van de oude St. Mattheus van Eibergen.

Links het portret Elegante man van Gerard ter Borch de Jongere (uit The Leiden Collection) en rechts het portret dat Pieter van Anraadt schilderde van Willem Sluiter.

In museum H’ART (voor Amsterdammers nog steeds De Hermitage) is tot 25 augustus 2025 een prachtige tentoonstelling Van Rembrandt tot Vermeer, meesterwerken van The Leiden Collectionte zien met veel portretten van Rembrandt. Er hangt ook een en ander van kundige en bijna even beroemde collega’s en leerlingen als Govert Flinck, Frans Hals, Jan Lievens, Gerard Dou, Frans van Mieris, Gabriel Metsu en nog wat onbekenden waar geen straat naar is genoemd. De ene, piepkleine Vermeer staat vooral als lokaas in de titel, maar is wel heel mooi.

Met een duurzame dialoog onder de Sluiterboom naast ’t Stieltjen in Haarlo – zie hierboven het filmpje hiervan – treden Peter Nieuwenhuis (voorzitter Historische Vereniging Borculo en Stichting Willem Sluiter) en Arie Ravesloot (voorzitter Historische Kring Eibergen en stichting voor Willem Sluiter Prijs) in de voetsporen van dichter Willem Sluiter. Rondom de boom, die in 2008 geplaatst is ter herinnering aan de linde waaronder dominee Sluiter uit Eibergen vaak lang sprak met zijn vriend en collega Magnus Umbgrove uit Borculo.

De door Willy Sluiter nageschilderde portretten van Maria en Willem Sluiter, waarschijnlijk nog in zijn atelier. Harry ter Kuile uit Enschede, die de originele portretten van hen bezat, stuurde deze foto aan H.H. Sluiter in Amsterdam, die de kopieën besteld had.

Kunstschilder Willy Sluiter (1873-1949, een nazaat) maakte kopieën van Pieter van Anraedts portretten van dichter Willem Sluiter en zijn zus Maria. Over de ontstaansgeschiedenis was niks bekend. De Sluitercollectie, die de Stichting Willem Sluiter recent ontving van Hetta Versteeg-Schönfeld, onthult er alsnog iets over. Zo komt na jaren aan het licht, dat hij zijn twee kunstwerken voltooide in april 1931.

Rembrandt van Rijn schilderde Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem in 1630, toen Willem Sluiter nog een kind was.. Van de dichter verscheen later een berijmde versie van Jeremia’s Klaag-Liederen.

Een vervolgartikel over het Rampjaar 1672 zorgde op dit informatiepunt drie jaar geleden voor Nieuw licht op vlucht Willem Sluiter in rampjaar (te lezen door hiervoor te klikken). De verandering in Sluiters overwegend tijdloze poëzie kwam er ook in aan de orde, inclusief de roep om Engle-benden aan het slot van zijn Jeremia’s Klaag-liederen. Arend J. Heideman publiceerde in eerste instantie een verhaal in Old Ni-js[1], op verzoek van de Historische Kring Eibergen. Met één klik leest u het nu ook hier: Quaade nabuer brengt Sluiter in beklaaglijke ballingschap tot goets.

Menno van Bree (links) met zijn tweede kopie van het portret van Willem Sluiter, nu in het bezit van verre nazaat Peter Sluiter. Rechts zijn inzending Vrijheid voor de Achterhoekse Kunstprijs, met rechtsonder zijn Sluitertje.

Kunst- en huisschilder Menno van Bree uit Borculo heeft na het kopiëren van het portret van dichter Willem Sluiter diens silhouet op bijzondere wijze opgevoerd in een nieuw schilderij, dat hij heeft ingezonden voor de Achterhoekse Kunstprijs. Vorig jaar schilderde hij het silhouetje al eens met bladgoud op een deur. Nu is het onderdeel van zijn signatuur op zijn inzending.

De Stichting Willem Sluiter heeft zich afgelopen week op allerlei plekken gepresenteerd met een folder (zie Stichting presenteert zich met eigen folder). Een zeer geïnteresseerde bezoeker van Academiehuis Grote Kerk in Zwolle, met een Braziliaanse achtergrond, nam hier net een kijkje bij de plaquette van Willem Sluiter toen er enkele foto’s werden gemaakt en poseerde graag met dit informatieve drukwerk. Zij was zo de eerste die het rechtstreeks van de stichting aangeboden kreeg.

Verre Sluiternazaat Hetta Versteeg-Schönfeld met Sluiteronderzoeker Arend Heideman en de zeldzame bundel met Sluiters handschrift.

Een topstuk onder de zeldzame handschriften van de enkele eeuwen zeer populaire dichter Willem Sluiter is geschonken aan de Stichting Willem Sluiter. Het is een vierregelig gedicht uit 1669 met zijn geliefde anagram Heer, sus lust my u will als handtekening, voorin de bundel Lof der Heilige Maagt Maria. Juist ontvangen nu de vorig jaar opgerichte stichting voor de viering van vier eeuwen Sluiter in 2027 plannen ontwikkelt rond de anagrammen, waarmee hij zich onderscheidde.